หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ได้กำหนดการ‘‘วิสัยทัศน์” “หลักการ”“จุดหมาย”“สมรรถนะสำคัญ’’“คุณลักษณะอันพึงประสงค์“มาตรฐานการเรียนรู้(รวมตัวชี้วัด)”“กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน“โครงสร้างเวลาเรียน”การจัดการศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 ได้แบ่งการศึกษาเป็น 2 ระดับ ได้แก่ ระดับ ปวช 1-3 และ ปวส 1-2 เป็นระบบการศึกษาที่มุ่งเน้นทักษะพื้นฐานด้านการอ่าน การเขียน การคิดคำนวณ การคิดพื้นฐานการติดต่อสื่อสารกระบวนการเรียนรู้ทางสังคมและเป็นพื้นฐานของมนุษย์ การพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างสมบูรณ์และสมดุลทั้งด้านร่างกาย สติปัญญา จิตใจ อารมณ์ สังคม และวัฒนธรรมโดยเน้นการจัดการเรียนรู้รูปแบบบูรณการระดับ ปวช 1-3 และ ปวส 1-2 เป็นระดับการศึกษาที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้สำรวจความถนัด และความสนใจของตนเองส่งเสริมการพัฒนาบุคลิกภาพส่วนตนมีทักษะในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ คิดสร้างสรรค์และคิดแก้ปัญหา มีทักษะในการดำรงชีวิต มีทักษะและเทคโนโลยีเพื่อเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ มีความรับผิดชอบต่อสังคม มีความสมดุจ ทั้งด้านความรู้ ความคิด ความดีงาม และมีความภูมิใจในความเป็นไทย ตลอดจนใช้เป็นพื้นฐานในการประกอบอาชีพ หรือการศึกษาต่อ ระดับ ปวช 1-3 และ ปวส 1-2 เป็นระดับการศึกษาที่มุ่งเน้นการเพิ่มพูนความรู้และทักษะเฉพาะด้าน สนองตอบความสามารถความถนัดและความสนใจของผู้เรียนแต่ละคน ทั้งด้านวิชาการ และวิชาชีพ มีทักษะในการใช้วิทยาการและเทคโนโลยี ทักษะกระบวนการคิดขั้นสูง สามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ในการศึกษาต่อ และการประกอบอาชีพมุ่งพัฒนาตน และประเทศตามบทบาทของตนสามารถเป็นผู้นำ และผู้ให้บริการชุมชนในด้านต่าง การจัดการเรียนการสอนตามแนวทางของกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษาซึ่งเป็นหลักสูตรที่เน้นกระบวนการทั้งเพื่อให้ผู้เรียนมีความรู้ ทักษะ มีการปฏิบัติอย่างเป็นขั้นตอนสามารถคิดและแก้ปัญหาเป็น เห็นคุณค่าของการเรียนรู้และสามารถนำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน ได้แนวทางและจุดมุ่งหมายของหลักสูตรคือสามารถฝึกให้ผู้เรียนได้มีประสบการณ์และพัฒนาตนเองให้ได้รับความรู้ ความเข้าใจในสิ่งที่เรียน รู้จักคิดวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล ได้ฝึกปฏิบัติอย่างมีขั้นตอน ต้องเพิ่มรายละเอียดทำเป็นแผนการสอนเพื่อนำไปใช้สอนในห้องเรียน โดยกำหนดสิ่งที่จะเรียนให้เหมาะสมกับผู้เรียน จากการปฏิบัติหน้าที่การสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษาในส่วนของพลศึกษาซึ่งเรียนเรื่องทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้าของนักเรียนวิทยาลัยการอาชีพวารินชำราบ ซึ่งมีจำนวนนักเรียนในการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้ สุขศึกษาและพลศึกษาในส่วนของพลศึกษาซึ่งเรียนทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้า ชั้น ปวช 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2569 จำนวน 30 คน จากปัญหาดังกล่าว ข้าพเจ้าได้เลือกปัญหาที่จะนำการพัฒนาคือปัญหาทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้า จึงได้ทำโปรแกรมการฝึกเสริมทักษะการเดาะลูกตะกร้อ เรื่องทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้า ขึ้นเพราะได้ศึกษาพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 พบว่าการจักการเรียนการสอนต้อง คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคล ในการจัดการเรียนรู้ ให้เกิดกับนักเรียนได้ทุกเวลาทุกสถานที่ เพื่อที่จะพัฒนาผู้เรียนให้ศักยภาพตนเองได้เต็มทีการจัดทำโปรแกรมการฝึกเสริมทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้าในกีฬาเซปักตะกร้อ ในครั้งนี้ผู้ศึกษาค้นคว้าวิจัยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะเป็นสื่อที่จะช่วยพัฒนาผู้เรียนให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติได้จึงได้จัดทำโปรแกรมการฝึกเสริมทักษะการเดาะลูกตะกร้อด้วยหลังเท้าขึ้นเพื่อนำมาประกอกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาและแก้ปัญหาดังกล่าว